TAKI NIETYPOWY KALENDARZ

W DUCHU WIARY, NADZIEI I MIŁOŚCI 

DLA WSZYSTKICH Z WAS, KTÓRZY CHCĄ MIEĆ W JEDNYM MIEJSCU DATY ZWIĄZANE Z KATOLICKIMI ŚWIĘTAMI:

 Święta kościelne w Polsce:
   
1 stycznia  (Środa)
    Świętej Bożej Rodzicielki
6 stycznia  (poniedziałek)
    Trzech Króli (Objawienie Pańskie)
20 kwietnia  (niedziela)
    Wielkanoc
1 czerwca  (niedziela)
    Wniebowstąpienie
19 czerwca  (czwartek)
    Boże Ciało
15 sierpnia  (piątek)
    Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
1 listopada  (sobota)
    Wszystkich Świętych
25 grudnia  (czwartek)
    Boże Narodzenie (pierwszy dzień)Styczeń


Styczeń
  święta ruchome
        Chrzest Pański - niedziela po uroczystości Objawienia Pańskiego, tj. po 6 stycznia
        Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy - 2. niedziela po uroczystości Objawienia Pańskiego
        Światowy Dzień Trędowatych - ostatnia niedziela stycznia
    1 stycznia
        Światowy Dzień Pokoju (od 1967)
        Bożej Rodzicielki Maryi (dawniej: Obrzezania Pańskiego)
    6 stycznia
        Objawienie Pańskie, pot. Trzech Króli (do 1960 dzień wolny od pracy, ponownie od 2011)

        Misyjny Dzień Dzieci (ustanowiony w 1950 przez Piusa XII)
        Dzień Modlitw w intencji Polskich Misjonarzy
    17 stycznia
        Dzień Judaizmu
    18 stycznia
        rozpoczyna się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan (do 25 stycznia)
    24 stycznia
        Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu
    25 stycznia
        Nawrócenie św. Pawła, Apostoła (ostatni dzień Modlitw o Jedność Chrześcijan)
    26 stycznia
        Dzień Islamu

Luty
   święta ruchome
        Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu - z reguły w lutym, na koniec karnawału, rozpoczynający się w ostatnią niedzielę przed Popielcem
        Popielec, Środa Popielcowa - środa w lutym lub na początku marca
    2 lutego
        Światowy Dzień Życia Konsekrowanego (od 1997)
        Ofiarowanie Pańskie, pot. Matki Bożej Gromnicznej
    11 lutego
        Światowy Dzień Chorego
    14 lutego
        Dzień św. Cyryla i św. Metodego (święto patronów Europy)
    22 lutego
        Katedry św. Piotra, Apostoła

Marzec
  święta ruchome
        Światowy Dzień Młodzieży w Niedzielę Palmową (7 dni przed Wielkanocą)
        Dzień Trzeźwości, Ogólnopolski Dzień Trzeźwości - 1. poniedziałek poprzedzający Wielkanoc
        Zmartwychwstanie Pańskie, pot. Wielkanoc (Niedziela wielkanocna, I Niedziela wielkanocna, Poniedziałek wielkanocny) w marcu lub kwietniu (2 dni wolne od pracy)
    4 marca
        Dzień św. Kazimierza Królewicza (święto patrona Polski; uroczystość w archidiecezji białostockiej i diecezjach: drohiczyńskiej, łomżyńskiej i radomskiej)
    19 marca
        Dzień Świętego Józefa, Oblubieńca NMP (święto zniesione)
    25 marca
        Dzień Świętości Życia
        Zwiastowanie Pańskie
    26 marca
        Dzień Modlitw za Więźniów (ustanowiony na Konferencji Episkopatu Polski w 2009, w dniu wspomnienia Dobrego Łotra patrona więźniów)

Kwiecień
 święta ruchome
        Niedziela Miłosierdzia Bożego lub Święto Miłosierdzia Bożego - II Niedziela wielkanocna (również "Biała Niedziela" i święto patronalne Caritas)

        Dzień Modlitw za Kierowców, Niedziela Modlitw za Kierowców - III Niedziela wielkanocna[10]
        Niedziela Biblijna rozpoczynająca Tydzień Biblijny (od 2009 z inicjatywy Dzieła Biblijnego im. Jana Pawła II) - III Niedziela wielkanocna

        Światowy Dzień Modlitw o Powołania rozpoczynający w polskim Kościele Tydzień Modlitw o Powołania - IV Niedziela wielkanocna, Niedziela Dobrego Pasterza
    23 kwietnia
        Dzień św. Wojciecha (święto głównego patrona Polski)
    25 kwietnia
        Dzień św. Marka Ewangelisty
    29 kwietnia
        Dzień św. Katarzyny ze Sieny (święto patronki Europy)
        Dzień Męczeństwa Duchowieństwa Polskiego (ustanowiony przez KEP w 2002)

Maj
 miesiąc Najświętszej Maryi Panny

    święta ruchome
        Dni modlitw o urodzaje (dni poprzedzające uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego)
        Wniebowstąpienie Pańskie – VII Niedziela wielkanocna (na świecie w 40. dzień po Zmartwychwstaniu Pańskim)
        Zesłanie Ducha Świętego, pot. Zielone Święta lub Zielone Świątki – 50. dzień po Zmartwychwstaniu Chrystusa (VIII Niedziela wielkanocna), święto Kościoła obchodzone przez 2 dni (1. dzień wolny od pracy)
        Najświętszej Maryi Panny, Matki Kościoła – poniedziałek po Zesłaniu Ducha Świętego (święto wprowadzone przez KEP za zgodą papieża Pawła VI w dniu 4 maja 1971; uroczystość w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej oraz w diecezji drohiczyńskiej i ełckiej)
        Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana – czwartek po Zesłaniu Ducha Świętego
        Najświętszej Trójcy – 1.niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego
        Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, pot. Boże Ciało - zawsze w czwartek, po Trójcy Świętej, na koniec maja lub w czerwcu, w 60 dni po Wielkiej Nocy (dzień wolny od pracy)
    3 maja
        Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski (święto głównej patronki Polski)
    6 maja
        Święto Apostołów: Filipa i Jakuba Młodszego
    8 maja
        Dzień św. Stanisława ze Szczepanowa (święto głównego patrona Polski)
    14 maja
        Dzień św. Macieja, Apostoła
    16 maja
        Dzień św. Andrzeja Boboli (święto patrona Polski; uroczystość w metropolii warszawskiej)
    31 maja
        Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny

Czerwiec
  miesiąc Serca Jezusa

    święta ruchome
        Dzień Dziękczynienia - 1.niedziela czerwca
        Najświętszego Serca Pana Jezusa - piątek po 2.niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego
        Światowy Dzień Modlitw o Uświęcenie Kapłanów - obchodzony w Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w 1995)[17]
        Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny - sobota po 2.niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego, po uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa (święto wprowadzane na cały Kościół przez papieża Piusa XII 4 maja 1944 roku)

    23 czerwca
        Wigilia św. Jana, Noc Świętojańska (noc z 23 na 24 czerwca, obchodzona w wigilię św. Jana Chrzciciela)
    24 czerwca
        Narodzenie św. Jana Chrzciciela
    29 czerwca
        Świętych Apostołów Piotra i Pawła (święto zniesione)

Lipiec
   3 lipca
        Dzień św. Tomasza Apostoła
    11 lipca
        Dzień św. Benedykta z Nursji (święto patrona Europy)
    18 lipca
        rozpoczyna się Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa (od 2000)
    23 lipca
        Dzień św. Brygidy (święto patronki Europy)
    25 lipca
        Dzień św. Jakuba Starszego, Apostoła
        Dzień Bezpiecznego Kierowcy (w dniu wspomnienia patrona św. Krzysztofa, od 2006 roku)

Sierpień
 sierpień - miesiąc trzeźwości/abstynencji
    6 sierpnia
        Przemienienie Pańskie
    9 sierpnia
        Dzień św. Teresy Benedykty od Krzyża (święto patronki Europy)
    10 sierpnia
        Dzień św. Wawrzyńca (również święto diakonatu; uroczystość w diecezji pelplińskiej)
    15 sierpnia
        Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej (Boskiej) Zielnej (dzień wolny od pracy)
    24 sierpnia
        Dzień św. Bartłomieja, Apostoła
    26 sierpnia
        Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, Matki Boskiej Częstochowskiej

Wrzesień
 święta ruchome
        Dzień Środków Masowego Przekazu (III niedziela września) - 3. niedziela września (Światowy Dzień Środków Masowego Przekazu obchodzony jest przed uroczystością Zesłania Ducha Świętego w 48 dni po Wielkiej Nocy)
        Tydzień Wychowania - w tygodniu w którym obchodzone jest święto Stanisława Kostki (18 września), patrona dzieci i młodzieży (ustanowione przez KEP w 2011)

    8 września
        Narodzenie Najświętszej Maryi Panny, Matki Boskiej Siewnej

    14 września
        Podwyższenie Krzyża Świętego
    18 września
        Dzień św. Stanisława Kostki (święto patrona Polski; na świecie 13 listopada)
    21 września
        Dzień św. Mateusza, Apostoła i Ewangelisty
        Międzynarodowy Dzień Modlitwy o Pokój - ekumeniczne
    29 września
        Dzień św. Archaniołów: Michała, Rafała i Gabriela

Październik
  miesiąc różańca

    święta ruchome
        1. niedziela października - rozpoczyna się Tydzień Miłosierdzia
        Dzień Papieski - niedziela bezpośrednio poprzedzająca 16 października
        Światowy Dzień Misyjny (od 1926) rozpoczynający Tydzień Misyjny (w Polsce tzw. Niedziela Misyjna) - przedostatnia niedziela października
        Rocznica poświęcenia własnego Kościoła - ostatnia niedziela w kościołach poświęconych, w których data poświęcenia jest nieznana
    2 października
        Świętych Aniołów Stróżów
    16 października
        Rocznica pontyfikatu Jana Pawła II
    18 października
        Dzień św. Łukasza, Ewangelisty
    28 października
        Dzień świętych Apostołów: Szymona i Judy Tadeusza

Boże Narodzenie na obrazie Fra Filippa Lippi

Listopad
  święta ruchome
        Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym - 2. niedziela listopada
        Dzień Pamięci Ofiar Wielkiego Głodu na Ukrainie - 4. sobota listopada (parafie greckokatolickie)

        Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata - ostatnia niedziela zwykła (również święto patronalne Akcji Katolickiej i Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży)
    1 listopada
        Wszystkich Świętych (dzień wolny od pracy)
    2 listopada
        Wszystkich wiernych zmarłych, pot. Zaduszki (uznawany przez chrześcijan za święto)
    9 listopada
        Rocznica poświęcenia bazyliki laterańskiej
    21 listopada
        Ofiarowanie Najświętszej Maryi Panny (uznawane przez chrześcijan za święto, również święto sióstr klauzurowych i patronalne święto sióstr prezentek)
    29 listopada
        rozpoczyna się Tydzień Słowa Bożego

    30 listopada
        Dzień św. Andrzeja Apostoła (uroczystość w archidiecezji warmińskiej)

Grudzień
 święta ruchome
        Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa - niedziela w oktawie Narodzenia Pańskiego, a jeżeli w danym roku nie ma takiej niedzieli, dnia 30 grudnia
    4 grudnia
        Dzień modlitw za bezrobotnych

        Dzień św. Barbary (w tradycji Barbórka)
    6 grudnia
        Dzień św. Mikołaja (w tradycji, pot. Mikołajki)
    8 grudnia
        Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny (święto zniesione)
    13 grudnia
        Dzień modlitw za ofiary stanu wojennego
    25 grudnia
        Narodzenie Pańskie, pot. Boże Narodzenie (w Ustawie o dniach wolnych od pracy dni: 25 i 26 grudnia są dniami wolnymi od pracy w ramach świąt Bożego Narodzenia)
    26 grudnia
        Dzień św. Szczepana (Stefana), Pierwszego Męczennika
    27 grudnia
        Dzień św. Jana Apostoła i Ewangelisty
    28 grudnia
        Dzień Świętych Młodzianków, Dzień Niewinnych Dzieci Betlejemskich

MAKULATURA NA MISJE 2014

Ciąg dalszy akcji polegającej na zbiórce makulatury, która ma konkretną wartość w postaci wybudowania studni w Afryce.

Przez ubiegły rok zebrano 1/3 tego ile powinno się zebrać do jej wybudowania.

Dlatego zróbmy wszystko, aby w roku 2014 sfinalizować sprawę!

głos nastolatków- finał- fotorelacja

WSZYSCY: PEDAGODZY, EDUKATORZY, NAUCZYCIELE, A PRZEDE WSZYSTKIM UCZESTNICY PROJEKTU> NASI MŁODZI UCZESTNICY GŁOSU NASTOLATKÓW<

CHCĄ WIĘCEJ, WIĘCEJ, WIĘCEJ...

MY ZROBIMY WSZYSTKO, ABY TAK SIĘ DZIAŁO W KOLBUSZOWEJ I OKOLICACH!

27 września 2013r.  w Starostwie Powiatowym w Kolbuszowej odbyła się konferencja kończąca projekt „GŁOS NASTOLATKÓW…”, w której wzięli udział uczestnicy projektu, dyrekcje szkół, nauczyciele, pedagodzy, prowadzący zajęcia, wychowawcy kolonijni, seniorzy biorący udział w spotkaniu w skansenie, przedstawiciele lokalnego samorządu, instytucji zajmujących się pomocą społeczną oraz organizacji pozarządowych.

Konferencję rozpoczęła Ewa Nowak – prezes Fundacji, następnie koordynatorki projektu: Agata Rogowicz i Renata Wojdyło podsumowały realizację poszczególnych działań. Prowadzący zajęcia: Bogumiła Stec-Świderska, Małgorzata Rauch, Beata Zasowska  zapoznali wszystkich z problematyką prowadzonych zajęć. Nie zabrakło również zdjęć z kolonii i zajęć oraz wypowiedzi uczestników  projektu na temat działań, w których brali udział. Na koniec  młodzież zaprezentowała występ muzyczny.

( prezentacja na stronie fundacji)

ps. a wszystko to dzięki współfinasowaniu w ramach:

"Ojcostwo - „Tarcza obronna!”- artykuł ks. Lucjana Szumierza

"Ojcostwo - „Tarcza obronna!”

"Czy kryzys moralny nie pociąga za sobą kryzysu gospodarczego? Jeśli nieuczciwość staje się sposobem na życie, zaczyna się akceptować wszystko to co Biblia nazywa obrzydliwością, grzechem, to w relacjach społecznych tworzy się dżungla zachowań, które muszą przenikać do wszystkich dziedzin życia człowieka. Myślę, że nie podlega dyskusji - kryzys moralny uderza przede wszystkim w rodzinę. Od kilku lat mówi się coraz głośniej się o kryzysie ojcostwa, o nieobecnym ojcu. Możemy podać tu wiele przykładów:

•    Separacja czy rozwód (ojciec jest ale opuszcza rodzinę lub jest z niej eksmitowany)

•    Zaginięcie czy śmierć

•    Sztuczne zapłodnienia samotnej kobiety z tzw. banku nasienia

•    Ojciec alkoholik, narkoman, lekoman czy uzależniony od gier hazardowych lub innych używek

•    Nieumiejący okazać uczuć

To tylko kilka przykładów ojcowskiej nieobecności.

Czy zdajemy sobie sprawę jak bardzo różnią się między sobą wymienione przykłady?

Zupełnie inny wpływ na kobietę i dziecko ma utrata męża i ojca z racji wypadku, choroby i naturalnej śmierci, a zupełnie inny, gdy ojciec odchodzi z domu po długotrwałym rozkładzie życia rodzinnego. Dzieci, które dorastają bez ojca, który odszedł przez przedwczesną śmierć, przeżywają wielki ból po stracie drugiej połowy siebie ale po czasie mogą wyidealizować sobie obraz zmarłego ojca, co w przyszłości może mieć wielki wpływ na ich życie. U chłopców idealny ojciec może rodzić kompleks niższości, a dziewczęta pragną by ich przyszły mąż był taki sam jak utracony ojciec. Potrzebny jest wtedy żywy kontakt z innymi mężczyznami, jak np. wujek, dziadek, by obraz ojca nie był jedynym tak silnym obrazem wzorca bliskiego mężczyzny.

Natomiast ojciec, który porzuca rodzinę, odchodzi zakładając inną, ma negatywne zabarwienie i w relacji do żony i do dzieci. Przekonuje to ich, że są niepotrzebni, że są bez wartości, że pozostawienie ich było nieuchronną koniecznością, gdyż tylko stwarzali ciągłe problemy. Uczucia dziecka w takiej sytuacji mogą być skrajnie różne - od żalu i tęsknoty do nienawiści i satysfakcji, że ojca już nie ma. Zostając z mamą dziecko powinno mieć dostęp do ojca, jeśli sobie tego życzy.

Ostatnią grupę tego zjawiska stanowią sytuacje gdzie ojciec jest obecny ale nie wywiązuje się ze swych obowiązków, ciągle jest poza domem: wyjazdy, delegacje, lub wkradł się w jego życie alkohol, jest uzależniany od różnych używek i nie można na nim polegać - umówi się i nie przyjdzie, ma wybrać dziecko z przedszkola ale zapomni, bo koledzy - alkohol tak go zaabsorbowali, że zapomniał czy nie był wstanie tego zadania wypełnić.

Czasem są ojcowie, którzy wstydzą się własnych dzieci i żony, zatrzymali się na etapie młodości, gdzie wszystko musi być oryginalne, zaakceptowane przez kolegów, podporządkowane grupie, a jeśli dochodzi do konfrontacji i różnicy interesów to rodzina zawsze przegrywa, ważniejsi są koledzy. Wśród nieobecnych są i tacy, którym wmówiono, że uczucia to oznaka słabości, nie umieją przytulić swych dzieci, pocałować, poświęcić im swój cenny czas, uważają że jak dziecku da się palec to weźmie rękę, więc przyjmują postawę wielkiej obojętności i oddzielenia od najbliższych; to jest rezygnacja z ważnego sposobu komunikacji ze swoim dzieckiem. Nieraz dziecko tak wychowane po latach napisze, że wie iż tato był człowiekiem wrażliwym bo z taką czułością odnosił się do ich psa czy kota. Są i tacy mężowie, którzy po pracy uciekają do garażu, w jakieś własne hobby, czy zamykają się niewolniczo oglądając telewizor, byleby tylko nie poświęcić czasu swoim najbliższym.

Można jeszcze mówić o sytuacji najboleśniejszej, skrajnej, kiedy ktoś w niewłaściwy sposób wypełnia zadania ojcowskie. Myślimy tu o wypadkach okrucieństwa, tyranii, nienawiści do żony czy dzieci, różnych zboczeń czy wynaturzeń. Rodzina staje się wtedy ofiarą i zakładnikiem chorej sytuacji. Od takiej osoby trzeba rodzinę izolować i bronić, by zachowania niemoralne, złe, nie utrwaliły się w osobach krzywdzonych.

Rzadko, ale czasem zachodzi sytuacja ojca nieistniejącego. Okazuje się, że nawet ojciec niewydolny może posłużyć do wychowania pozytywnego na zasadzie kontrastu – „muszę postępować inaczej niż mój ojciec”. Natomiast nieistniejący ojciec w ogóle nie może stać się miejscem odniesienia, jest to luka w rozwoju dziecka.

Kiedyś czytałem list napisany przez dziewczynę, która zwraca się do redaktora jednej z gazet z prośbą: „Proszę mi pomóc zrozumieć moją mamę, ponieważ ja chcę wiedzieć kto jest moim ojcem, a ona to przede mną ukrywa. …Mam wrażenie że brakuje mi połowy samej siebie”.

Moglibyśmy powiedzieć, że istnieją dwa korzenie niezbędna dla równowagi duchowej dorastającej osoby - macierzyński i ojcowski.

Nieobecność ojca ma wpływ na cztery główne dziedziny rozwoju dziecka:

•    Na rozwój intelektualny

•    Na rozwój moralny

•    Na rozwój płciowy

•    Na rozwój społeczny

Im wcześniej dziecko zostanie pozbawione ojca, mając przekonanie, że to jego obecność do tego się przyczyniła, nosząc w sobie wyimaginowane poczucie winy, tym trudniej będzie mu odnaleźć się w każdym środowisku, także w szkole. Taki człowiek często będzie szukał przyjaźni niewolniczych, dawał się manipulować grupie. Uzależnienie od rówieśników spowodowane będzie lękiem przed kolejnym odrzuceniem. Sięganie po alkohol czy narkotyki będzie buntem przeciwko rzeczywistości, której nie rozumie, a często obroną przed lękiem i trudnymi sytuacjami. Ojciec, w przekonaniu dziecka, reprezentuje siłę i moc, chroni przed niebezpieczeństwami. Brak tej tarczy ochronnej rodzi w dziecku nieustanne poczucie zagrożenia i niepewności w kontaktach z innymi. Może wywoływać to agresję i skłonność do przestępczości.

Oczywiście są to duże uproszczenia w przedstawieniu złożoności tego zagadnienia, nie mniej mam nadzieję, że jeden wniosek będzie dla nas jasny i oczywisty - ojciec ma do spełnienia ważną rolę w rodzinie, oby tylko chciał ją dostrzec i wypełnić. Bo ojcostwo biologiczne jest ważne, ale wydaje się ważniejszym ojcostwo duchowe.

Napisze jedna dziewczyna: „Kiedy miałam trzy lata mój ojciec odszedł z tego świata. Gdy skończyłam 7 lat mama ponownie wyszła za mąż, a mnie spotkało największe szczęście na świecie; mogłam sobie sama wybrać drugiego tatę. Po tym, jak mama i obecny tata przez jakiś czas chodzili ze sobą, powiedziałam mamie - to właśnie ten, bierzmy go. Mój tata był zawsze dumny ze swojej rodziny, która dwa lata później powiększyła się jeszcze o moją młodszą siostrę. Wszyscy zazdrościli mamie, że ma męża i ojca dzieci, który cieszy się i jest dumny kiedy może gdzieś wyjechać czy pójść z rodziną.

Niestety, tuż przed dniem moich siedemnastych urodzin, tata zachorował. Wrócił ze szpitala z twarzą zalaną łzami. Wtedy zrozumieliśmy, że jest śmiertelnie chory, stwierdzono raka trzustki. Nigdy wcześniej nie widziałam żeby płakał, zawsze uważał że łzy są oznaką słabości, teraz jednak nie chciał ich powstrzymać. Przez cały pobyt w szpitalu nigdy się nie skarżył, ukrywał cierpienie, nie chciał abyśmy cierpiały, bo wiedział jak wielkie męki sprawiało nam patrzeć na jego ból. Nadszedł w końcu dla niego czas odejścia. Tamtej nocy zadzwonił telefon, tacie znacznie się pogorszyło. Kilka dni później opuścił nas na zawsze. Jedną z najtrudniejszych nauk, jakie powinnyśmy wyciągnąć ze śmierci jest wniosek, że życie musi toczyć się dalej. Tata nalegał abyśmy nigdy nie przestawały żyć. Troszczył się o nas i był z nas dumny aż do końca. A jego ostatnie życzenie? – żeby go pochowano z fotografią rodziny w kieszeni.”

Na pewno kryzys ojcostwa wypływa z kryzysu małżeństwa. Największe szczęście, największy prezent jaki możemy dać dziecku to miłość do żony, to szacunek do matki, która urodziła dzieci. „Pewien człowiek miał siedmioro dzieci. Po trzydziestu latach małżeństwa jego żona poważnie zachorowała. Miała raka mózgu. Oznaczało to, że chwilami nie mogła wyraźnie myśleć. Dziwne uczucie skłaniało ją nieraz do ucieczki z domu. Dlatego mąż musiał dniami i nocami opiekować się nią. Gdy choroba się rozwinęła, z trudnością mogła chodzić i rozmawiać. Mąż musiał pomagać jej we wszystkim, musiał ją karmić, myć, ubierać. Trwało to kilka lat. Gdy jego przyjaciele radzili mu oddać żonę do zakładu opieki nieuleczalnie chorych stanowczo się nie zgadzał mówiąc: „Ona jest moją żoną i matką siedmiorga naszych dzieci. Nie mogę jej oddać do domu opieki.” Krótko przed śmiercią odwiedził ją w szpitalu ksiądz. Tego dnia mogła powiedzieć kilka słów. Oto co powiedziała: Kiedy będzie ksiądz mówił o małżeństwie, niech powie, że teraz mój mąż kocha mnie tak samo jak wtedy, gdy byłam panną młodą”.

Kryzys małżeństwa jest często spowodowany kryzysem miłości. Pomyślmy co niszczy lub co zniszczyło w tobie zdolność do kochania?

Czy nie jest prawdą, że dobry ojciec to również dobry mąż, dobry kolega, dobry chrześcijanin…!!!"

Artykuł opublikowany na łamach miesięcznika "Ziemia Kolbuszowska"

Ks. Lucjan Szumierz

PAPIEŻ FRANCISZEK I JEGO ROZWAŻANIA O WIERZE...

Na znaczenie dbałości o rozwój wiary zwrócił uwagę Ojciec Święty w rozważaniu poprzedzającym modlitwę "Anioł Pański".

Fragment rozważania:

"Dzisiejszy fragment Ewangelii zaczyna się następująco: "W owym czasie Apostołowie prosili Pana: Przymnóż nam wiary" ( Łk 17,5-6 )!. Myślę, że wszyscy możemy powtórzyć te słowa błagania, szczególnie w obecnym Roku Wiary. Także i my, jak apostołowie powiedzmy do Pana Jezusa: "Przymnóż nam wiary". Tak, Panie, nasza wiara jest mała, nasza wiara jest słaba, krucha, ale przekazujemy ją Tobie, taką jaka jest, abyś sprawił jej wzrost. Powtórzmy wszyscy razem: Panie, przymnóż nam wiary!

A co nam Pan odpowiada? Mówi nam: "Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze, a byłaby wam posłuszna"(w. 6). Ziarno gorczycy jest bardzo małe, ale Jezus mówi, że wystarcza mieć taką wiarę, małą, lecz prawdziwą, szczerą, aby dokonywać rzeczy po ludzku niemożliwych, nie do pomyślenia. I to prawda! Wszyscy znamy ludzi prostych, pokornych, ale z bardzo mocną wiarą, którzy naprawdę przenoszą góry! Pomyślmy o niektórych matkach i ojcach, którzy stawiając czoła sytuacjom bardzo ciężkim, lub pewnych chorych, nawet bardzo poważnie, którzy przekazując pokój ducha, tym, którzy przychodzą ich odwiedzić. Osoby te, właśnie ze względu na swoją wiarę, nie chwalą się tym, co robią, a wręcz, zgodnie z tym o co prosi Jezus w Ewangelii, mówią: "Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać"(Łk 17,10). Jak wiele osób pośród nas ma tę mocną, pokorną wiarę, która czyni tak wiele dobra!

W październiku, który jest w sposób szczególny, poświęcony misjom, myślimy o wielu misjonarzach, ludziach, którzy aby nieść Ewangelię przezwyciężyli przeszkody wszelkiego rodzaju, naprawdę oddali życie; jak mówi św. Paweł do Tymoteusza: "Nie wstydź się zatem świadectwa Pana naszego ani mnie, Jego więźnia, lecz weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii według danej mocy Boga" (2 Tm 1,8). Jednak to dotyczy nas wszystkich, każdy z nas w codziennym swoim życiu, może dać świadectwo Chrystusowi, z mocą Bożą, z mocą wiary. Chodzi o to byśmy byli chrześcijanami swym życiem, swoim świadectwem!

A w jaki sposób czerpiemy tą moc? Czerpiemy ją od Boga na modlitwie. Modlitwa jest oddechem wiary: w relacji zaufania, miłości, nie może brakować dialogu, a modlitwa jest dialogiem duszy z Bogiem. Październik jest także miesiącem Różańca Świętego, a w tą pierwszą niedzielę istnieje tradycja odmawiania supliki do Najświętszej Maryi Panny z Pompei, Matki Bożej Różańcowej. Jednoczymy się duchowo z tym aktem zawierzenia naszej Matce, a otrzymamy z jej dłoni koronę różańca: jest to szkoła modlitwy, szkoła wiary!"